Bugün Ben...

Merhaba arkadaşlar.Bugün canım biraz sıkkın olduğu için sabahın ilk saatlerinde yürüyüşe çıktım.Sizlere fotoğraflamak isterdim ama o kadar moralim bozuktu ki 2 saatlik yürüyüş yolunu 45 dakikada bitirip aynı sinirle bi kere daha yürüdüm.Yine de herşeye rağmen bazı şeyleri olumlu düşünmeye çalışıyorum.Moralimi bozan sebebi buraya yazmak istemiyorum çünkü moralimi bozan insan ilerki yıllarda hayatımda olmayacağı ve bu blog benim için daimi kalacağı için hatırlamak istemiyorum.Ama yine de büyük konuşmamak lazım tabiki.Yaklaşık bir iki aydır diyetteyim.Tam uyduğum söylenemez ama yine de 6 kilo verdim.Ama bu sabah kendimi şımartarak sabah fırından çıkmış sıcacık bir simit aldım ve denize bakarak uzun uzun yürüyordum ta ki simitin kalorisini hatırlayana kadar :)) Yürüyüş yolumun sonunda burda bir iskele daha var ben yürüyüşe her gittiğimde sabahları daha doğrusu bu iki gündür ordan taş topluyorum.Sıradan basit taşlar.O gün moralim bozuksa koyu renkli taş seçiyorum.Benim bi huyum vardır insanları birden hayatımdan atamam bende bu yöntemi seçtim yavaş yavaş çıkarıcam hayatımdan o taşlara her baktıkça da bana yaptıklarını anımsıycam.Bir gün hayatımdan çıkmış ve acı vermekten vazgeçmiş olurlarsa da topladığım bütün taşları denize geri atıcam.Bu bana iyi gelicek biliyorum.Sizin de moralinizin çok bozuk olduğu anlarda kendi kendinizi terapi etmeniz için uyguladığınız yöntemler war mı ? Cevaplarınızı bekliyorum :)