Son dedi bu son...Bana son bir şans daha wer.Ağlıyordum ağlıyordu.Ayrılığa hazır değildim.Ama ya uğradığım ihanetler seni ben nasıl affederim.Benim suçlarım benim hatalarım benim ailem.İstersen ailemi yok sayarım.İstersen şehrine taşınırım.Sen nasıl istersen öyle olsun ? Ya da yarın numaramı değiştirip çekip gideyim ? Bana bir cevap wer dedim sana ! Koca bir suskunluk içindeyim ben ondan ayrılmaya onsuzluğa hazır değilim.Ben bencil miyim ? 3 sene bu koskoca 3 sene...Bilmem kaç bin kilometre.Sahi bu içtiğimiz kaçıncı kahve ?
Sana aşık değilim ama sana herşeyden çok değer wermedim mi ben ? Söylesene ya neden ben ?
Yanlış anlaşılmasın başka bir kadın başka bir ten başka bir koku değil bizim mücadelemiz.Başka çok başka...Onu kaybetmemek için sadece bir kaç saatim war.Akreple yelkowan o kadar hızlı raks ediyor bir kaç saat ne ki ? Hiç arkadaşım yok yalnızım diye ben senin yaptıklarını nasıl affedeyim bana söylesene derken iç sesim, birden durdum we gözyaşlarımı sildim.Aynaya baktım.Sen yalnız bir kadınsın o yanındayken de değilken de...Onsuzlukla mücadele edebilecek gücün war söylesene bu ısrar niye ? Sewiyorsun da itiraf mı edemiyosun kimseye ?
Herşeyin üzerine yemin ederim ki bu son dedim bu son Peki sewgilim dedi inan bana ki bu son...
28 Eylül 2012 Cuma
22 Eylül 2012 Cumartesi
Yosun
Sokağa da atamam.Weterinere daha hiç gitmedi 2 yaşında.Eleştirilebilirim biliyorum ama inanın elimde değildi birgün belki sebeplerini uzun uzun anlatırım.Şimdi kızımın birkaç fotosunu paylaşmak isterim :)

Kaydol:
Yorumlar (Atom)




